intercessurus

Latin

Etymology

Future active participle of intercēdō.

Participle

intercessūrus m (feminine intercessūra, neuter intercessūrum); first/second declension

  1. about to intervene

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative intercessūrus intercessūra intercessūrum intercessūrī intercessūrae intercessūra
genitive intercessūrī intercessūrae intercessūrī intercessūrōrum intercessūrārum intercessūrōrum
dative intercessūrō intercessūrō intercessūrīs
accusative intercessūrum intercessūram intercessūrum intercessūrōs intercessūrās intercessūra
ablative intercessūrō intercessūrā intercessūrō intercessūrīs
vocative intercessūre intercessūra intercessūrum intercessūrī intercessūrae intercessūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.