insusurrans

Latin

Etymology

Present participle of insusurrō.

Participle

insusurrāns m, f, n (genitive insusurrantis); third declension

  1. insinuating

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative insusurrāns insusurrantēs insusurrantia
genitive insusurrantis insusurrantium
dative insusurrantī insusurrantibus
accusative insusurrantem insusurrāns insusurrantēs, insusurrantīs insusurrantia
ablative insusurrante, insusurrantī1 insusurrantibus
vocative insusurrāns insusurrantēs insusurrantia

1When used purely as an adjective.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.