insumptus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of īnsūmō.
Participle
īnsūmptus m (feminine īnsūmpta, neuter īnsūmptum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | īnsūmptus | īnsūmpta | īnsūmptum | īnsūmptī | īnsūmptae | īnsūmpta | |
| genitive | īnsūmptī | īnsūmptae | īnsūmptī | īnsūmptōrum | īnsūmptārum | īnsūmptōrum | |
| dative | īnsūmptō | īnsūmptō | īnsūmptīs | ||||
| accusative | īnsūmptum | īnsūmptam | īnsūmptum | īnsūmptōs | īnsūmptās | īnsūmpta | |
| ablative | īnsūmptō | īnsūmptā | īnsūmptō | īnsūmptīs | |||
| vocative | īnsūmpte | īnsūmpta | īnsūmptum | īnsūmptī | īnsūmptae | īnsūmpta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.