instratus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of insternō.

Participle

instratus m (feminine instrata, neuter instratum); first/second declension

  1. covered

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative instratus instrata instratum instratī instratae instrata
genitive instratī instratae instratī instratōrum instratārum instratōrum
dative instratō instratō instratīs
accusative instratum instratam instratum instratōs instratās instrata
ablative instratō instratā instratō instratīs
vocative instrate instrata instratum instratī instratae instrata

References

  • instratus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • instratus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • instratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.