instituens

Latin

Etymology

Present participle of īnstituō.

Participle

īnstituēns m, f, n (genitive īnstituentis); third declension

  1. instituting, building

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative īnstituēns īnstituentēs īnstituentia
genitive īnstituentis īnstituentium
dative īnstituentī īnstituentibus
accusative īnstituentem īnstituēns īnstituentēs, īnstituentīs īnstituentia
ablative īnstituente, īnstituentī1 īnstituentibus
vocative īnstituēns īnstituentēs īnstituentia

1When used purely as an adjective.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.