instabilitas
Latin
Etymology
From instabilis + -tās.
Noun
īnstabilitās f (genitive īnstabilitātis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | īnstabilitās | īnstabilitātēs |
| genitive | īnstabilitātis | īnstabilitātum |
| dative | īnstabilitātī | īnstabilitātibus |
| accusative | īnstabilitātem | īnstabilitātēs |
| ablative | īnstabilitāte | īnstabilitātibus |
| vocative | īnstabilitās | īnstabilitātēs |
References
- instabilitas in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- instabilitas in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.