insolitus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /inˈso.li.tus/, [ĩːˈsɔ.lɪ.tʊs]
Adjective
īnsolitus (feminine īnsolita, neuter īnsolitum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | īnsolitus | īnsolita | īnsolitum | īnsolitī | īnsolitae | īnsolita | |
| genitive | īnsolitī | īnsolitae | īnsolitī | īnsolitōrum | īnsolitārum | īnsolitōrum | |
| dative | īnsolitō | īnsolitō | īnsolitīs | ||||
| accusative | īnsolitum | īnsolitam | īnsolitum | īnsolitōs | īnsolitās | īnsolita | |
| ablative | īnsolitō | īnsolitā | īnsolitō | īnsolitīs | |||
| vocative | īnsolite | īnsolita | īnsolitum | īnsolitī | īnsolitae | īnsolita | |
Descendants
References
- insolitus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- insolitus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- insolitus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.