insociabilis
Latin
Etymology
From in- + sociābilis.
Adjective
īnsociābilis (neuter īnsociābile); third declension
- unable to combine with others, unsociable
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | īnsociābilis | īnsociābile | īnsociābilēs | īnsociābilia | |
| genitive | īnsociābilis | īnsociābilium | |||
| dative | īnsociābilī | īnsociābilibus | |||
| accusative | īnsociābilem | īnsociābile | īnsociābilēs | īnsociābilia | |
| ablative | īnsociābilī | īnsociābilibus | |||
| vocative | īnsociābilis | īnsociābile | īnsociābilēs | īnsociābilia | |
References
- insociabilis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- insociabilis in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- insociabilis in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- insociabilis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.