insimulatio
Latin
Noun
īnsimulātiō f (genitive īnsimulātiōnis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | īnsimulātiō | īnsimulātiōnēs |
| genitive | īnsimulātiōnis | īnsimulātiōnum |
| dative | īnsimulātiōnī | īnsimulātiōnibus |
| accusative | īnsimulātiōnem | īnsimulātiōnēs |
| ablative | īnsimulātiōne | īnsimulātiōnibus |
| vocative | īnsimulātiō | īnsimulātiōnēs |
References
- insimulatio in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- insimulatio in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- insimulatio in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.