insidiosior
Latin
Adjective
īnsidiōsior (neuter īnsidiōsius); third declension
Inflection
Third declension, comparative variant
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | īnsidiōsior | īnsidiōsius | īnsidiōsiōrēs | īnsidiōsiōra | |
| genitive | īnsidiōsiōris | īnsidiōsiōrum | |||
| dative | īnsidiōsiōrī | īnsidiōsiōribus | |||
| accusative | īnsidiōsiōrem | īnsidiōsius | īnsidiōsiōrēs | īnsidiōsiōra | |
| ablative | īnsidiōsiōre | īnsidiōsiōribus | |||
| vocative | īnsidiōsior | īnsidiōsius | īnsidiōsiōrēs | īnsidiōsiōra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.