insidiatus
Latin
Etymology
Perfect active participle of īnsidior
Participle
īnsidiātus m (feminine īnsidiāta, neuter īnsidiātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | īnsidiātus | īnsidiāta | īnsidiātum | īnsidiātī | īnsidiātae | īnsidiāta | |
| genitive | īnsidiātī | īnsidiātae | īnsidiātī | īnsidiātōrum | īnsidiātārum | īnsidiātōrum | |
| dative | īnsidiātō | īnsidiātō | īnsidiātīs | ||||
| accusative | īnsidiātum | īnsidiātam | īnsidiātum | īnsidiātōs | īnsidiātās | īnsidiāta | |
| ablative | īnsidiātō | īnsidiātā | īnsidiātō | īnsidiātīs | |||
| vocative | īnsidiāte | īnsidiāta | īnsidiātum | īnsidiātī | īnsidiātae | īnsidiāta | |
References
- insidiatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- insidiatus in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.