insaniens
Latin
Etymology
Present participle of īnsāniō.
Participle
īnsāniēns m, f, n (genitive īnsānientis); third declension
- raving (acting crazilly)
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | īnsāniēns | īnsānientēs | īnsānientia | ||
| genitive | īnsānientis | īnsānientium | |||
| dative | īnsānientī | īnsānientibus | |||
| accusative | īnsānientem | īnsāniēns | īnsānientēs, īnsānientīs | īnsānientia | |
| ablative | īnsāniente, īnsānientī1 | īnsānientibus | |||
| vocative | īnsāniēns | īnsānientēs | īnsānientia | ||
1When used purely as an adjective.
References
- insaniens in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.