inprudens
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /imˈpruː.dens/, [ɪmˈpruː.dẽːs]
Adjective
inprūdēns (genitive inprūdentis); third declension
- Alternative form of imprūdēns
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | inprūdēns | inprūdentēs | inprūdentia | ||
| genitive | inprūdentis | inprūdentium | |||
| dative | inprūdentī | inprūdentibus | |||
| accusative | inprūdentem | inprūdēns | inprūdentēs | inprūdentia | |
| ablative | inprūdentī | inprūdentibus | |||
| vocative | inprūdēns | inprūdentēs | inprūdentia | ||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.