inpretiabilis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /im.pre.tiˈaː.bi.lis/, [ɪm.prɛ.tɪˈaː.bɪ.lɪs]
Adjective
inpretiābilis (neuter inpretiābile); third declension
- (Late Latin) Alternative spelling of impretiābilis
Declension
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | inpretiābilis | inpretiābile | inpretiābilēs | inpretiābilia | |
| genitive | inpretiābilis | inpretiābilium | |||
| dative | inpretiābilī | inpretiābilibus | |||
| accusative | inpretiābilem | inpretiābile | inpretiābilēs | inpretiābilia | |
| ablative | inpretiābilī | inpretiābilibus | |||
| vocative | inpretiābilis | inpretiābile | inpretiābilēs | inpretiābilia | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.