inornatus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /i.noːrˈnaː.tus/, [ɪ.noːrˈnaː.tʊs]
Adjective
inōrnātus (feminine inōrnāta, neuter inōrnātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | inōrnātus | inōrnāta | inōrnātum | inōrnātī | inōrnātae | inōrnāta | |
| genitive | inōrnātī | inōrnātae | inōrnātī | inōrnātōrum | inōrnātārum | inōrnātōrum | |
| dative | inōrnātō | inōrnātō | inōrnātīs | ||||
| accusative | inōrnātum | inōrnātam | inōrnātum | inōrnātōs | inōrnātās | inōrnāta | |
| ablative | inōrnātō | inōrnātā | inōrnātō | inōrnātīs | |||
| vocative | inōrnāte | inōrnāta | inōrnātum | inōrnātī | inōrnātae | inōrnāta | |
Derived terms
Related terms
References
- inornatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- inornatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- inornatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.