innixus
Latin
Etymology
Perfect participle of innitor
Participle
innixus m (feminine innixa, neuter innixum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | innixus | innixa | innixum | innixī | innixae | innixa | |
| genitive | innixī | innixae | innixī | innixōrum | innixārum | innixōrum | |
| dative | innixō | innixō | innixīs | ||||
| accusative | innixum | innixam | innixum | innixōs | innixās | innixa | |
| ablative | innixō | innixā | innixō | innixīs | |||
| vocative | innixe | innixa | innixum | innixī | innixae | innixa | |
References
- innixus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- innixus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.