inmoderatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.mo.deˈraː.tus/, [ɪn.mɔ.dɛˈraː.tʊs]
Adjective
inmoderātus (feminine inmoderāta, neuter inmoderātum); first/second declension
- Alternative form of immoderātus
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | inmoderātus | inmoderāta | inmoderātum | inmoderātī | inmoderātae | inmoderāta | |
| genitive | inmoderātī | inmoderātae | inmoderātī | inmoderātōrum | inmoderātārum | inmoderātōrum | |
| dative | inmoderātō | inmoderātō | inmoderātīs | ||||
| accusative | inmoderātum | inmoderātam | inmoderātum | inmoderātōs | inmoderātās | inmoderāta | |
| ablative | inmoderātō | inmoderātā | inmoderātō | inmoderātīs | |||
| vocative | inmoderāte | inmoderāta | inmoderātum | inmoderātī | inmoderātae | inmoderāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.