inmitis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /inˈmiː.tis/, [ɪnˈmiː.tɪs]
Adjective
inmītis (neuter inmīte); third declension
- Alternative form of immītis
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | inmītis | inmīte | inmītēs | inmītia | |
| genitive | inmītis | inmītium | |||
| dative | inmītī | inmītibus | |||
| accusative | inmītem | inmīte | inmītēs | inmītia | |
| ablative | inmītī | inmītibus | |||
| vocative | inmītis | inmīte | inmītēs | inmītia | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.