inmanis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /inˈmaː.nis/, [ɪnˈmaː.nɪs]
Adjective
inmānis (neuter inmāne); third declension
- Alternative form of immānis
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | inmānis | inmāne | inmānēs | inmānia | |
| genitive | inmānis | inmānium | |||
| dative | inmānī | inmānibus | |||
| accusative | inmānem | inmāne | inmānēs | inmānia | |
| ablative | inmānī | inmānibus | |||
| vocative | inmānis | inmāne | inmānēs | inmānia | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.