iniunctus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of iniungō.
Participle
iniunctus m (feminine iniuncta, neuter iniunctum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | iniunctus | iniuncta | iniunctum | iniunctī | iniunctae | iniuncta | |
| genitive | iniunctī | iniunctae | iniunctī | iniunctōrum | iniunctārum | iniunctōrum | |
| dative | iniunctō | iniunctō | iniunctīs | ||||
| accusative | iniunctum | iniunctam | iniunctum | iniunctōs | iniunctās | iniuncta | |
| ablative | iniunctō | iniunctā | iniunctō | iniunctīs | |||
| vocative | iniuncte | iniuncta | iniunctum | iniunctī | iniunctae | iniuncta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.