iniectus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of iniciō.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /inˈjek.tus/, [ɪnˈjɛk.tʊs]
Participle
iniectus m (feminine iniecta, neuter iniectum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | iniectus | iniecta | iniectum | iniectī | iniectae | iniecta | |
| genitive | iniectī | iniectae | iniectī | iniectōrum | iniectārum | iniectōrum | |
| dative | iniectō | iniectō | iniectīs | ||||
| accusative | iniectum | iniectam | iniectum | iniectōs | iniectās | iniecta | |
| ablative | iniectō | iniectā | iniectō | iniectīs | |||
| vocative | iniecte | iniecta | iniectum | iniectī | iniectae | iniecta | |
Derived terms
References
- iniectus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.