inhumanior
Latin
Adjective
inhūmānior (neuter inhūmānius); third declension
- more inhuman etc.
Inflection
Third declension, comparative variant
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | inhūmānior | inhūmānius | inhūmāniōrēs | inhūmāniōra | |
| genitive | inhūmāniōris | inhūmāniōrum | |||
| dative | inhūmāniōrī | inhūmāniōribus | |||
| accusative | inhūmāniōrem | inhūmānius | inhūmāniōrēs | inhūmāniōra | |
| ablative | inhūmāniōre | inhūmāniōribus | |||
| vocative | inhūmānior | inhūmānius | inhūmāniōrēs | inhūmāniōra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.