ingerlékeny

Hungarian

Etymology

ingerel + -ékeny

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈiŋɡɛrleːkɛɲ]
  • Hyphenation: in‧ger‧lé‧keny

Adjective

ingerlékeny (comparative ingerlékenyebb, superlative legingerlékenyebb)

  1. irritable, excitable, short-tempered, petulant (easily irritated or annoyed)

Declension

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative ingerlékeny ingerlékenyek
accusative ingerlékenyet ingerlékenyeket
dative ingerlékenynek ingerlékenyeknek
instrumental ingerlékennyel ingerlékenyekkel
causal-final ingerlékenyért ingerlékenyekért
translative ingerlékennyé ingerlékenyekké
terminative ingerlékenyig ingerlékenyekig
essive-formal ingerlékenyként ingerlékenyekként
essive-modal
inessive ingerlékenyben ingerlékenyekben
superessive ingerlékenyen ingerlékenyeken
adessive ingerlékenynél ingerlékenyeknél
illative ingerlékenybe ingerlékenyekbe
sublative ingerlékenyre ingerlékenyekre
allative ingerlékenyhez ingerlékenyekhez
elative ingerlékenyből ingerlékenyekből
delative ingerlékenyről ingerlékenyekről
ablative ingerlékenytől ingerlékenyektől
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.