ingentior
Latin
Adjective
ingentior (neuter ingentius); third declension
Inflection
Third declension, comparative variant
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | ingentior | ingentius | ingentiōrēs | ingentiōra | |
| genitive | ingentiōris | ingentiōrum | |||
| dative | ingentiōrī | ingentiōribus | |||
| accusative | ingentiōrem | ingentius | ingentiōrēs | ingentiōra | |
| ablative | ingentiōre | ingentiōribus | |||
| vocative | ingentior | ingentius | ingentiōrēs | ingentiōra | |
References
- ingentior in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.