indisciplinatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.dis.ki.pliːˈnaː.tus/, [ɪn.dɪs.kɪ.pliːˈnaː.tʊs]
Adjective
indisciplīnātus (feminine indisciplīnāta, neuter indisciplīnātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | indisciplīnātus | indisciplīnāta | indisciplīnātum | indisciplīnātī | indisciplīnātae | indisciplīnāta | |
| genitive | indisciplīnātī | indisciplīnātae | indisciplīnātī | indisciplīnātōrum | indisciplīnātārum | indisciplīnātōrum | |
| dative | indisciplīnātō | indisciplīnātō | indisciplīnātīs | ||||
| accusative | indisciplīnātum | indisciplīnātam | indisciplīnātum | indisciplīnātōs | indisciplīnātās | indisciplīnāta | |
| ablative | indisciplīnātō | indisciplīnātā | indisciplīnātō | indisciplīnātīs | |||
| vocative | indisciplīnāte | indisciplīnāta | indisciplīnātum | indisciplīnātī | indisciplīnātae | indisciplīnāta | |
References
- indisciplinatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- indisciplinatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- indisciplinatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.