indignior
Latin
Adjective
indignior (neuter indignius); third declension
- more unworthy etc.
Inflection
Third declension, comparative variant
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | indignior | indignius | indigniōrēs | indigniōra | |
| genitive | indigniōris | indigniōrum | |||
| dative | indigniōrī | indigniōribus | |||
| accusative | indigniōrem | indignius | indigniōrēs | indigniōra | |
| ablative | indigniōre | indigniōribus | |||
| vocative | indignior | indignius | indigniōrēs | indigniōra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.