indeclivis

Latin

Etymology

From in- + dēclīvis (sloping).

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /in.deːˈkliː.wis/, [ɪn.deːˈkliː.wɪs]

Adjective

indēclīvis (neuter indēclīve); third declension

  1. not sloping

Declension

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative indēclīvis indēclīve indēclīvēs indēclīvia
genitive indēclīvis indēclīvium
dative indēclīvī indēclīvibus
accusative indēclīvem indēclīve indēclīvēs indēclīvia
ablative indēclīvī indēclīvibus
vocative indēclīvis indēclīve indēclīvēs indēclīvia

References

  • indēclīvis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette, page 803/2
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.