increturus

Latin

Etymology

Future active participle of incrēscō.

Participle

incrētūrus m (feminine incrētūra, neuter incrētūrum); first/second declension

  1. about to swell

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative incrētūrus incrētūra incrētūrum incrētūrī incrētūrae incrētūra
genitive incrētūrī incrētūrae incrētūrī incrētūrōrum incrētūrārum incrētūrōrum
dative incrētūrō incrētūrō incrētūrīs
accusative incrētūrum incrētūram incrētūrum incrētūrōs incrētūrās incrētūra
ablative incrētūrō incrētūrā incrētūrō incrētūrīs
vocative incrētūre incrētūra incrētūrum incrētūrī incrētūrae incrētūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.