incrassatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of incrassō.
Participle
incrassātus m (feminine incrassāta, neuter incrassātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | incrassātus | incrassāta | incrassātum | incrassātī | incrassātae | incrassāta | |
| genitive | incrassātī | incrassātae | incrassātī | incrassātōrum | incrassātārum | incrassātōrum | |
| dative | incrassātō | incrassātō | incrassātīs | ||||
| accusative | incrassātum | incrassātam | incrassātum | incrassātōs | incrassātās | incrassāta | |
| ablative | incrassātō | incrassātā | incrassātō | incrassātīs | |||
| vocative | incrassāte | incrassāta | incrassātum | incrassātī | incrassātae | incrassāta | |
References
- incrassatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- incrassatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.