incompletus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.komˈpleː.tus/, [ɪŋ.kɔmˈpɫeː.tʊs]
Adjective
incomplētus (feminine incomplēta, neuter incomplētum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | incomplētus | incomplēta | incomplētum | incomplētī | incomplētae | incomplēta | |
| genitive | incomplētī | incomplētae | incomplētī | incomplētōrum | incomplētārum | incomplētōrum | |
| dative | incomplētō | incomplētō | incomplētīs | ||||
| accusative | incomplētum | incomplētam | incomplētum | incomplētōs | incomplētās | incomplēta | |
| ablative | incomplētō | incomplētā | incomplētō | incomplētīs | |||
| vocative | incomplēte | incomplēta | incomplētum | incomplētī | incomplētae | incomplēta | |
References
- incompletus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- incompletus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- incompletus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.