incommensurabilis
Latin
Etymology
From in- + commēnsūrābilis.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.kom.men.suːˈraː.bi.lis/, [ɪŋ.kɔm.mẽː.suːˈraː.bɪ.lɪs]
Adjective
incommēnsūrābilis (neuter incommēnsūrābile); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | incommēnsūrābilis | incommēnsūrābile | incommēnsūrābilēs | incommēnsūrābilia | |
| genitive | incommēnsūrābilis | incommēnsūrābilium | |||
| dative | incommēnsūrābilī | incommēnsūrābilibus | |||
| accusative | incommēnsūrābilem | incommēnsūrābile | incommēnsūrābilēs | incommēnsūrābilia | |
| ablative | incommēnsūrābilī | incommēnsūrābilibus | |||
| vocative | incommēnsūrābilis | incommēnsūrābile | incommēnsūrābilēs | incommēnsūrābilia | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.