inanimatus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /i.na.niˈmaː.tus/, [ɪ.na.nɪˈmaː.tʊs]
Adjective
inanimātus (feminine inanimāta, neuter inanimātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | inanimātus | inanimāta | inanimātum | inanimātī | inanimātae | inanimāta | |
| genitive | inanimātī | inanimātae | inanimātī | inanimātōrum | inanimātārum | inanimātōrum | |
| dative | inanimātō | inanimātō | inanimātīs | ||||
| accusative | inanimātum | inanimātam | inanimātum | inanimātōs | inanimātās | inanimāta | |
| ablative | inanimātō | inanimātā | inanimātō | inanimātīs | |||
| vocative | inanimāte | inanimāta | inanimātum | inanimātī | inanimātae | inanimāta | |
References
- inanimatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- inanimatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- animate and inanimate nature: animata (animalia) inanimaque (not inanimata)
- animate and inanimate nature: animata (animalia) inanimaque (not inanimata)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.