impulsivus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /im.pulˈsiː.wus/, [ɪm.pʊɫˈsiː.wʊs]
Adjective
impulsīvus (feminine impulsīva, neuter impulsīvum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | impulsīvus | impulsīva | impulsīvum | impulsīvī | impulsīvae | impulsīva | |
| genitive | impulsīvī | impulsīvae | impulsīvī | impulsīvōrum | impulsīvārum | impulsīvōrum | |
| dative | impulsīvō | impulsīvō | impulsīvīs | ||||
| accusative | impulsīvum | impulsīvam | impulsīvum | impulsīvōs | impulsīvās | impulsīva | |
| ablative | impulsīvō | impulsīvā | impulsīvō | impulsīvīs | |||
| vocative | impulsīve | impulsīva | impulsīvum | impulsīvī | impulsīvae | impulsīva | |
Descendants
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.