importatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of importō.
Participle
importātus m (feminine importāta, neuter importātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | importātus | importāta | importātum | importātī | importātae | importāta | |
| genitive | importātī | importātae | importātī | importātōrum | importātārum | importātōrum | |
| dative | importātō | importātō | importātīs | ||||
| accusative | importātum | importātam | importātum | importātōs | importātās | importāta | |
| ablative | importātō | importātā | importātō | importātīs | |||
| vocative | importāte | importāta | importātum | importātī | importātae | importāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.