imperitus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /im.peˈriː.tus/, [ɪm.pɛˈriː.tʊs]
Adjective
imperītus (feminine imperīta, neuter imperītum); first/second declension
- inexperienced, unskilled
- unfamiliar, ignorant of, unacquainted with
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | imperītus | imperīta | imperītum | imperītī | imperītae | imperīta | |
| genitive | imperītī | imperītae | imperītī | imperītōrum | imperītārum | imperītōrum | |
| dative | imperītō | imperītō | imperītīs | ||||
| accusative | imperītum | imperītam | imperītum | imperītōs | imperītās | imperīta | |
| ablative | imperītō | imperītā | imperītō | imperītīs | |||
| vocative | imperīte | imperīta | imperītum | imperītī | imperītae | imperīta | |
Descendants
- → Italian: imperito
References
- imperitus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- imperitus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- imperitus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- to have had no experience of the world: (rerum) imperitum esse
- to have had no experience of the world: (rerum) imperitum esse
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.