immeritorius
Latin
Etymology
From in- (“not”) + meritōrius (“worthy or deserving of merit”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /im.me.riˈtoː.ri.us/, [ɪm.mɛ.rɪˈtoː.ri.ʊs]
Adjective
immeritōrius (feminine immeritōria, neuter immeritōrium); first/second declension
- not meritorious, unworthy or undeserving of merit, unpaid, immeritorious
- c. 1402-1471, Dionysius Carthusianus, Dialogon de fide catholica, 3.11
- nullum autem opus virtuosum esse potest immeritorium quia nullum bonum irremuneratum
- c. 1402-1471, Dionysius Carthusianus, Dialogon de fide catholica, 3.11
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | immeritōrius | immeritōria | immeritōrium | immeritōriī | immeritōriae | immeritōria | |
| genitive | immeritōriī | immeritōriae | immeritōriī | immeritōriōrum | immeritōriārum | immeritōriōrum | |
| dative | immeritōriō | immeritōriō | immeritōriīs | ||||
| accusative | immeritōrium | immeritōriam | immeritōrium | immeritōriōs | immeritōriās | immeritōria | |
| ablative | immeritōriō | immeritōriā | immeritōriō | immeritōriīs | |||
| vocative | immeritōrie | immeritōria | immeritōrium | immeritōriī | immeritōriae | immeritōria | |
Related terms
- meretrīciē
- meretrīcius
- meretrīcor
- meretrīcula
- meretrīx
References
- immeritorius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- immeritorius in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.