imbuendus
Latin
Etymology
Future passive participle of imbuō.
Participle
imbuendus m (feminine imbuenda, neuter imbuendum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | imbuendus | imbuenda | imbuendum | imbuendī | imbuendae | imbuenda | |
| genitive | imbuendī | imbuendae | imbuendī | imbuendōrum | imbuendārum | imbuendōrum | |
| dative | imbuendō | imbuendō | imbuendīs | ||||
| accusative | imbuendum | imbuendam | imbuendum | imbuendōs | imbuendās | imbuenda | |
| ablative | imbuendō | imbuendā | imbuendō | imbuendīs | |||
| vocative | imbuende | imbuenda | imbuendum | imbuendī | imbuendae | imbuenda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.