imbricatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /im.briˈkaː.tus/, [ɪm.brɪˈkaː.tʊs]
Adjective
imbricātus (feminine imbricāta, neuter imbricātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | imbricātus | imbricāta | imbricātum | imbricātī | imbricātae | imbricāta | |
| genitive | imbricātī | imbricātae | imbricātī | imbricātōrum | imbricātārum | imbricātōrum | |
| dative | imbricātō | imbricātō | imbricātīs | ||||
| accusative | imbricātum | imbricātam | imbricātum | imbricātōs | imbricātās | imbricāta | |
| ablative | imbricātō | imbricātā | imbricātō | imbricātīs | |||
| vocative | imbricāte | imbricāta | imbricātum | imbricātī | imbricātae | imbricāta | |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.