illativus
Latin
Alternative forms
- inlātīvus
Etymology
From īnferō (“to carry or bring into; bury; conclude”) + -īvus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /il.laːˈtiː.wus/, [ɪl.laːˈtiː.wʊs]
Adjective
illātīvus (feminine illātīva, neuter illātīvum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | illātīvus | illātīva | illātīvum | illātīvī | illātīvae | illātīva | |
| genitive | illātīvī | illātīvae | illātīvī | illātīvōrum | illātīvārum | illātīvōrum | |
| dative | illātīvō | illātīvō | illātīvīs | ||||
| accusative | illātīvum | illātīvam | illātīvum | illātīvōs | illātīvās | illātīva | |
| ablative | illātīvō | illātīvā | illātīvō | illātīvīs | |||
| vocative | illātīve | illātīva | illātīvum | illātīvī | illātīvae | illātīva | |
Derived terms
Related terms
Descendants
References
- illativus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- illativus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.