idololatria
Latin
Noun
īdōlolatrīa f (genitive īdōlolatrīae); first declension
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | īdōlolatrīa | īdōlolatrīae |
| genitive | īdōlolatrīae | īdōlolatrīārum |
| dative | īdōlolatrīae | īdōlolatrīīs |
| accusative | īdōlolatrīam | īdōlolatrīās |
| ablative | īdōlolatrīā | īdōlolatrīīs |
| vocative | īdōlolatrīa | īdōlolatrīae |
References
- idololatria in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- idololatria in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.