icturus
Latin
Etymology
Future active participle of īcō.
Participle
īctūrus m (feminine īctūra, neuter īctūrum); first/second declension
- about to hit
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | īctūrus | īctūra | īctūrum | īctūrī | īctūrae | īctūra | |
| genitive | īctūrī | īctūrae | īctūrī | īctūrōrum | īctūrārum | īctūrōrum | |
| dative | īctūrō | īctūrō | īctūrīs | ||||
| accusative | īctūrum | īctūram | īctūrum | īctūrōs | īctūrās | īctūra | |
| ablative | īctūrō | īctūrā | īctūrō | īctūrīs | |||
| vocative | īctūre | īctūra | īctūrum | īctūrī | īctūrae | īctūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.