iactitatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of iactitō.
Participle
iactitātus m (feminine iactitāta, neuter iactitātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | iactitātus | iactitāta | iactitātum | iactitātī | iactitātae | iactitāta | |
| genitive | iactitātī | iactitātae | iactitātī | iactitātōrum | iactitātārum | iactitātōrum | |
| dative | iactitātō | iactitātō | iactitātīs | ||||
| accusative | iactitātum | iactitātam | iactitātum | iactitātōs | iactitātās | iactitāta | |
| ablative | iactitātō | iactitātā | iactitātō | iactitātīs | |||
| vocative | iactitāte | iactitāta | iactitātum | iactitātī | iactitātae | iactitāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.