hontigi

Esperanto

Etymology

From honti (“to be ashamed”) +‎ -igi.

Verb

hontigi (present hontigas, past hontigis, future hontigos, conditional hontigus, volitive hontigu)

  1. to abash

Conjugation

Conjugation of hontigi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense hontigas hontigis hontigos
active participle hontiganta hontigantaj hontiginta hontigintaj hontigonta hontigontaj
acc. hontigantan hontigantajn hontigintan hontigintajn hontigontan hontigontajn
passive participle hontigata hontigataj hontigita hontigitaj hontigota hontigotaj
acc. hontigatan hontigatajn hontigitan hontigitajn hontigotan hontigotajn
nominal active participle hontiganto hontigantoj hontiginto hontigintoj hontigonto hontigontoj
acc. hontiganton hontigantojn hontiginton hontigintojn hontigonton hontigontojn
nominal passive participle hontigato hontigatoj hontigito hontigitoj hontigoto hontigotoj
acc. hontigaton hontigatojn hontigiton hontigitojn hontigoton hontigotojn
adverbial active participle hontigante hontiginte hontigonte
adverbial passive participle hontigate hontigite hontigote
infinitive hontigi imperative hontigu conditional hontigus
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.