hispanus
Latin
Etymology
From Hispania.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /hisˈpaː.nus/, [hɪsˈpaː.nʊs]
Noun
hispānus m (genitive hispānī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | hispānus | hispānī |
| genitive | hispānī | hispānōrum |
| dative | hispānō | hispānīs |
| accusative | hispānum | hispānōs |
| ablative | hispānō | hispānīs |
| vocative | hispāne | hispānī |
Adjective
hispānus (feminine hispāna, neuter hispānum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | hispānus | hispāna | hispānum | hispānī | hispānae | hispāna | |
| genitive | hispānī | hispānae | hispānī | hispānōrum | hispānārum | hispānōrum | |
| dative | hispānō | hispānō | hispānīs | ||||
| accusative | hispānum | hispānam | hispānum | hispānōs | hispānās | hispāna | |
| ablative | hispānō | hispānā | hispānō | hispānīs | |||
| vocative | hispāne | hispāna | hispānum | hispānī | hispānae | hispāna | |
Derived terms
- *Hispaniolus
Descendants
- → Spanish: hispano
References
- hispanus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.