hariolatus
Latin
Etymology
Perfect participle of hariolor
Participle
hariolātus m (feminine hariolāta, neuter hariolātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | hariolātus | hariolāta | hariolātum | hariolātī | hariolātae | hariolāta | |
| genitive | hariolātī | hariolātae | hariolātī | hariolātōrum | hariolātārum | hariolātōrum | |
| dative | hariolātō | hariolātō | hariolātīs | ||||
| accusative | hariolātum | hariolātam | hariolātum | hariolātōs | hariolātās | hariolāta | |
| ablative | hariolātō | hariolātā | hariolātō | hariolātīs | |||
| vocative | hariolāte | hariolāta | hariolātum | hariolātī | hariolātae | hariolāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.