hajlító
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈhɒjliːtoː]
- Hyphenation: haj‧lí‧tó
Adjective
hajlító (not comparable)
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | hajlító | hajlítók |
| accusative | hajlítót | hajlítókat |
| dative | hajlítónak | hajlítóknak |
| instrumental | hajlítóval | hajlítókkal |
| causal-final | hajlítóért | hajlítókért |
| translative | hajlítóvá | hajlítókká |
| terminative | hajlítóig | hajlítókig |
| essive-formal | hajlítóként | hajlítókként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | hajlítóban | hajlítókban |
| superessive | hajlítón | hajlítókon |
| adessive | hajlítónál | hajlítóknál |
| illative | hajlítóba | hajlítókba |
| sublative | hajlítóra | hajlítókra |
| allative | hajlítóhoz | hajlítókhoz |
| elative | hajlítóból | hajlítókból |
| delative | hajlítóról | hajlítókról |
| ablative | hajlítótól | hajlítóktól |
Derived terms
Verb
hajlító
- present participle of hajlít
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.