haima
Finnish
Pronunciation
- Hyphenation: hai‧ma
- Rhymes: -ɑimɑ
- IPA(key): [ˈhɑimɑ]
Noun
haima
Declension
| Inflection of haima (Kotus type 9/kala, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | haima | haimat | |
| genitive | haiman | haimojen | |
| partitive | haimaa | haimoja | |
| illative | haimaan | haimoihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | haima | haimat | |
| accusative | nom. | haima | haimat |
| gen. | haiman | ||
| genitive | haiman | haimojen haimainrare | |
| partitive | haimaa | haimoja | |
| inessive | haimassa | haimoissa | |
| elative | haimasta | haimoista | |
| illative | haimaan | haimoihin | |
| adessive | haimalla | haimoilla | |
| ablative | haimalta | haimoilta | |
| allative | haimalle | haimoille | |
| essive | haimana | haimoina | |
| translative | haimaksi | haimoiksi | |
| instructive | — | haimoin | |
| abessive | haimatta | haimoitta | |
| comitative | — | haimoineen | |
Compounds
Anagrams
Latin
Noun
haima f (genitive haimae); first declension
- medieval spelling of hama
Declension
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | haima | haimae |
| genitive | haimae | haimārum |
| dative | haimae | haimīs |
| accusative | haimam | haimās |
| ablative | haimā | haimīs |
| vocative | haima | haimae |
References
- Niermeyer, Jan Frederik (1976), “haima”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus (in Latin), Leiden, Boston: Brill, page 479/1
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.