habitualis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ha.bi.tuˈaː.lis/, [ha.bɪ.tʊˈaː.lɪs]
Adjective
habituālis (neuter habituāle); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | habituālis | habituāle | habituālēs | habituālia | |
| genitive | habituālis | habituālium | |||
| dative | habituālī | habituālibus | |||
| accusative | habituālem | habituāle | habituālēs | habituālia | |
| ablative | habituālī | habituālibus | |||
| vocative | habituālis | habituāle | habituālēs | habituālia | |
References
- habitualis in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.