hƿearfian
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /ˈhwæɑrviɑn/
Verb
hƿearfian
- Alternative form of hwearfian
Conjugation
Conjugation of hƿearfian (weak class 2)
| infinitive | hƿearfian | tō hƿearfienne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | hƿearfie hƿearfiġe |
hƿearfode |
| 2nd-person singular | hƿearfast | hƿearfodest |
| 3rd-person singular | hƿearfaþ | hƿearfode |
| plural | hƿearfiaþ hƿearfiġaþ |
hƿearfodon |
| subjunctive | present | past |
| singular | hƿearfie hƿearfiġe |
hƿearfode |
| plural | hƿearfien hƿearfiġen |
hƿearfoden |
| imperative | ||
| singular | hƿearfa | |
| plural | hƿearfiaþ hƿearfiġaþ | |
| participle | present | past |
| hƿearfiende hƿearfiġende |
(ġe)hƿearfod | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.