gyratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of gȳrō.
Participle
gȳrātus m (feminine gȳrāta, neuter gȳrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | gȳrātus | gȳrāta | gȳrātum | gȳrātī | gȳrātae | gȳrāta | |
| genitive | gȳrātī | gȳrātae | gȳrātī | gȳrātōrum | gȳrātārum | gȳrātōrum | |
| dative | gȳrātō | gȳrātō | gȳrātīs | ||||
| accusative | gȳrātum | gȳrātam | gȳrātum | gȳrātōs | gȳrātās | gȳrāta | |
| ablative | gȳrātō | gȳrātā | gȳrātō | gȳrātīs | |||
| vocative | gȳrāte | gȳrāta | gȳrātum | gȳrātī | gȳrātae | gȳrāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.